در كوه . وعواع ( va'v ' ) ا . ع . آواز سك و گرگ و شغال ماده . و گروه مردمان و قوم با بانك و غوغا . و خروش مردم . و نيز وعواع : ديدبان ، واحد و جمع در وى يك‌سان است . و نام موضعى . وعواع ( va'v ' ) ص . ع . مهذار وعواع : مردم بيهوده‌گوى با شور و خروش . وعوث ( vo'us ) ع . ج . وعث . وعوثة ( vo'usat ) م . ع . وعث الطريق وعثا و وعوثة . ر . وعث . وعور ( vo'ur ) ع . ج . وعر ( va'r ) و ج . وعر ( va'er ) . وعور ( vo'ur ) و وعورة ( vo'urat ) م . ع . وعر وعورا و وعورة و و عارة . ر . و عارة . وعوع ( va'va ' ) ا . ع . دشت و بيابان . و شغال و روباه . و سست و ضعيف . و ديدبان . وعوع ( va'va ' ) ص . ع . خطيب وعوع : خطيب زبان‌آور . وعوعة ( va'va'at ) ا . ع . آواز گرك و سك و شغال ماده . و نام موضعى . و نام مردى از قيس بنى حنظلة . و منه المثل : هنا و هنا عن جمال وعوعة : يعنى دور شو از شتران وعوعة و قيل معناه اذا سلمت لم اكثرت بغيرك : يعنى هرگاه بىگزند ماندم و رهايى يافتم باك ندارم و پروا ندارم از غير تو ، كما تقول كل شئ و لا وجع الراس اى كل شئ ما عدا وجع الراس سهل لم يكترث به و قيل هو كقولك كل شئ ما خلا اللّه باطل . وعوعة ( va'va'at ) م . ع . وعوع وعوعة : بانك كرد . و وعوع فلانا : جنبانيد فلان را . و وعوع القوم : خروشيدند آن قوم . وعوعى ( va'va'iyy ) ا . ع . زيرك خوش طبع تيز خاطر . وعوف ( vo'uf ) ا . ع . كندى و سستى بينايى . وعول ( vo'ul ) ع . ج . وعل . و ج . وعل ( va'el ) و ( vo'el ) . وعى ( va'y ) ا . ع . چرك و ريم و زرداب . و ما لى عنه وعى : نيست من را از آن چاره‌اى . و لا وعى عن ذلك الامر : نيست ملجأ و پناهى جزين كار وعى ( va'y ) م . ع . وعى الحديث يعى وعيا ( از باب ضرب ) : نگاهداشت آن خبر را و ياد گرفت آن را . و وعى الشئ : جمع نمود آن چيز را و گرد كرد . و منه قوله تعالى : وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ . و در فعل امر از آن مىگويند ع ( e ) و در حال وقف عه ( eh ) . و وعى العظم : به شد آن استخوان بر كجى و عدم استوا . و وعت المدة فى الجرح : گرد آمد ريم دو جراحت . وعى ( va'y ) و ( va ' ) ا . ع . خروش و فرياد و خصوصا بانك و فرياد سك . وعى ( va'y ) و ( va ' ) م . ع . وعى وعيا و وعى ( از باب ضرب ) : بانك و فرياد كرد . وعى ( va ' ) و ( va'iyy ) ص . ع . فرس وعى : اسب درشت اندام سخت . و كذلك : فرس وعى . و عيب ( va'ib ) ص . ع . بيت و عيب : خانه فراخ . و جاء الفرس بركض و عيب : يعنى بنهايت كوشش دويد آن اسب . وعيد ( va'id ) ا . ع . وعده بد . و وعيد البعير : هدير شتر چون آهنك جستن نمايد . وعيد ( va'id ) م . ع . وعد وعدا و وعيدا . ر . وعد . وعيد ( va'id ) ا . پ . مأخوذ از تازى - وعده بد و بيم‌كردگى و تهديد و تخويف وعير ( va'ir ) ص . ع . سخت و صعب و دشوار . يق : جبل وعير و مطلب وعير . ج : اوعار . وعيق ( va'iq ) م . ع . وعق الفرس وعيقا ( از باب ضرب ) : آواز كرد شكم آن اسب وقت راه رفتن . وغا ( vaq ) ا . پ . مأخوذ از تازى - كارزار و جنك . وغاب ( veq b ) ع . ج . وغب . و ج . وغبة . وغادة ( vaq dat ) م . ع . وغد الرجل وغادة و وغودة ( از باب كرم ) : خدمتگار و فرومايه گرديد آن مرد . و نيز ضعيف و لاغر شد و احمق و كم‌عقل و رذل گرديد . وغب ( vaqb ) ا . ع . جوال و رخت پست و هيچ‌كاره . و احمق و گول . و ضعيف البدن . و شتر ستبر و توانا . و ناكس و رذل و فرومايه . ج : اوغاب و وغاب . وغبة ( vaqbat ) ا . ع . زن احمق و گول و ضعيف العقل و ضعيف البدن . وغبة ( vaqabat ) ا . ع . احمق و گول . ج : وغاب . وغد ( vaqd ) ا . پ . نام ميوه‌اى كه بهندى برنجال گويند . و بادنجان . وغد ( vaqd ) ا . ع . نوكر و خدمتگار و آنكه بخوراك شكم خدمت مىكند . و كودك و بنده و عبد . و نيز قمارى كه بهره ندارد . و بادنجان . و مرد فرومايه و